Licząca 22 tys. mieszkańców Połąga (Palanga) skupia wszystko, co na litewskiej riwierze bałtyckiej najbardziej rozrywkowe, szalone i kiczowate.
Od paru lat cała Europa zjeżdża tu na imprezy i podryw, zwłaszcza samotni Włosi, na których czekają dziewczęta znad Bałtyku rozczarowane brakiem perspektyw we własnych krajach. Swoisty koloryt wnoszą Rosjanie, przybywający tu lądującymi jeden za drugim samolotami z Moskwy. W sezonie trzeba pogodzić się ze stałym towarzystwem rozbawionego tłumu.
Miejsce, w którym leży dziś Połąga, było zamieszkane już w czasach neolitu. Pierwsza wzmianka o osadzie pochodzi z 1161 r.
Od XV w. aż do 1701 r. Połąga stanowiła jedyny port morski Wielkiego Księstwa Litewskiego. Kres temu roli położyli Szwedzi, którzy zarzucili wyjście z portu kamieniami. W okresie Rzeczypospolitej miasto było własnością polskich królów aż do czasu, gdy Stanisław August Poniatowski podarował je biskupowi wileńskiemu Massalskiemu.
W 1795 r. znalazło się w zaborze rosyjskim, ale w 1819 r. zostało włączone do Kurlandii, czego następstwem była kilkuletnia przynależność do Łotwy (1918–1921). W 1824 r. Połąga przeszła na własność Tyszkiewiczów, którzy mieszkali tu aż do 1940 r. W kwietniu 1831 r. została na trzy dni zdobyta przez oddziały powstania listopadowego.
Kariera kąpieliskowa Połągi zaczęła się w XIX w. Dwukrotnie – w 1821 i 1824 r. – bawił tu Adam Mickiewicz.
Masowa turystyka rozpoczęła się wraz inwestycjami Tyszkiewiczów pod koniec XIX w. Na przełomie XIX i XX w. na nadmorskich działkach wyrosły wille i pensjonaty; właścicielami wielu z nich byli sami Tyszkiewiczowie.